Page content

article content

Ik was helemaal niet bang voor de bevalling en toch ging het helemaal mis…

Ik sprak een vrouw, een van mijn cursisten, tijdens het geven van mijn cursus. Zij vertelde mij dat ze tijdens haar eerste zwangerschap, die prima was verlopen, nooit bang voor de bevalling was geweest of er tegenop had gezien. Ze keek juist uit naar haar kindje en dacht dit bevallen doe ik wel even, ze had er zelfs zin in… Toch verloor ze volledig de controle over zichzelf, raakte ze in paniek en heeft ze uiteindelijk haar kindje ter wereld gebracht met een ruggenprik. Niet in contact met zichzelf of haar kindje en niet kunnen voelen tot welke oer krachten ze in staat was…

Een andere vrouw die ik laatst sprak had een soort gelijk verhaal. Ze had een prima zwangerschap, had weinig kwaaltjes. Had zich niet zo verdiept in de bevalling maar was daar ook niet bang voor. Haar bevalling duurde ruim 48 uur, was dood op. Was zelfs zo na dat ze wel een keizersnede wilde maar daar was het te laat voor… ze ontrok zich uit haar lichaam sloot zich af voor wat ze voelde… duwde haar kind ter wereld, afgestompt van haar gevoel. Zoals ze al vaker had gedaan gedurende haar leven.

Ze dacht er niet over na. Met andere woorden ze voelde daar niet over in. Voelen was te pijnlijk en confronterend. Met haar hoofd negeerde ze het, dus was er niets aan de hand… toch?

onderdrukte gevoelens

Met mijn cursussen bereid ik zwangere voor op de juiste mindset voor bevallen, hoe ze haar grenzen en wensen kan uiten en leer ik ze te ontspannen in de sensaties van haar lichaam. Regelmatig spreek ik daarvoor vrouwen die zeggen “voor mij is dat niet nodig hoor, ik ben niet bang”, “komt wel goed…” dat is altijd fijn te horen maar toch is het belangrijk om verder te kijken. Met je hoofd kun je je gevoel misschien wel onderdrukken en dat lijkt een krachtig iets maar ik ben bang dat we daarmee ook voorbij gaan aan iets heeeeel essentieels en dat is echt voelen.

Er ligt namelijk enorm veel opgeslagen in je lichaam. Je hele leven is opgeslagen in je lichaam zelfs je geboorte en het leven dat je had bij je moeder in haar baarmoeder. Alle weg gestopte en genegeerde gevoelens zitten in je lichaam. In deze maatschappij zijn we gewent dat we beter en makkelijker die gevoelens maar steeds moeten weg drukken, negeren, vergeten. En dat lijkt misschien te werken, maar ze zitten nog in je lichaam en kan er op verschillende manieren op een gegeven moment toch uitkomen. Bijvoorbeeld tijdens de bevalling waarbij je lichaam reageert op hele heftige gevoelens. Misschien getriggerd door vervelende gebeurtenissen van erg lang geleden.

Met mijn behandelingen help ik vrouwen weer echt in contact te komen met haar gevoel. Emoties die opgeslagen liggen in haar lichaam mogen er volledig zijn zodat ze kan helen. “You got to feel it to heal it” zeggen ze. En alle shit die moeder kan opruimen geeft ze niet door aan haar kinderen.

Zwangerschap, bevallen, een pasgeboren kindje. Het triggerd bizar veel in een vrouwen leven. En in deze tijd is dat nog heel erg onbewust. Hoe je kindje ter wereld komt is bepalend voor veel patronen gaandeweg zijn leven. Gaat het leven hem makkelijk af of is het hard werken. Leeft hij met veel vertrouwen of angst. Kan hij snel en makkelijk met verandering omgaan of schiet hij volledig in de weerstand…

Waar ik met dit blog naar toe wil is dat het een noodzaak is om tijdens je zwangerschap, hoe je er ook instaat, goed te gaan voelen. Dit kun jezelf doen met behulp van geleide meditaties of beoefen yinyoga (meestal niet de zwangerschapsyoga). Vaak kan dit het beste en makkelijkste met begeleiding (coaching) omdat je vaak je eigen blinde vlekken niet ziet. Deze gevoelens en emoties kunnen dan meteen goed geleid en verwerkt worden.

Misschien denk je “Whooo heftig om daar tijdens je zwangerschap mee aan de gang te gaan”. Maar geloof me het maakt jouw bevallingservaring en de start van je kindje zoveel meer ontspannen (ik vertel je dit uit eigen ervaring). En alles wat jij leert, loslaat en inzichtelijk krijgt geef je weer mee aan je kind.

Tegelijkertijd is het misschien nog wel meer aan te raden om dit traject vóór je zwangerschap al aan te gaan. Dan heb je hier al mee gedealt voor je kindje zich gaat nestelen in jouw lichaam met al je gevoelens en emoties al dan niet in het bewustzijn. Misschien dat het zwanger worden dan ook meteen een stuk makkelijker gaat 😉

Note: Dit is geen bangmakerij maar inzichten naar meer bewustwording waarop je weloverwogen keuzes kunt maken voor de beste uitkomst en een fijn leven!

Comment Section

0 reacties op “Ik was helemaal niet bang voor de bevalling en toch ging het helemaal mis…

Plaats een reactie


*